Bron Straks voor de klas Publicatiedatum Oktober 2008 Auteur Robin Ouwerkerk
Een baan in het onderwijs betekent voor velen een vaste betrekking. Maar het kan ook anders. Freelancen bijvoorbeeld. De voor- en nadelen van twee verschillende constructies door de ogen van ervaringsdeskundigen.
Kansen op een vaste baan zijn er voldoende in het voortgezet onderwijs. Zeker als je les geeft in de bèta-hoek. Mira Regensburg (33 jaar) geeft sinds ruim een jaar biologie aan het Da Vinci College in Leiden. Vorig schooljaar telde haar rooster 14 lesuren. Ze gaf haar lessen in combinatie met de masteropleiding eerstegraads docent aan de Universiteit Leiden. Het jaar proeftijd is inmiddels omgezet in een vast dienstverband. Dit schooljaar heeft Mira 21 lesuren, verspreid over 1, 3, 5, en 6 vwo en 4 havo. "De switch tussen
die leeftijden is erg leuk. Voor mezelf is het een uitdaging: hoe ga je die stof uitleggen aan een 12-jarige en dan weer aan een 17-jarige?" Behalve docent is Mira mentor van een 3 vwo klas, begeleidt ze lgf-leerlingen (leerling gebonden financiering) en is ze docent onderzoekster.
Langer verbonden zijn aan één school is voor haar een vanzelfsprekendheid. "In iedere werkomgeving heb je verantwoordelijkheden en procedures. Die worden na verloop van tijd duidelijk. Op een school heeft iedereen verschillende petten op. Je hebt tijd nodig om te doorgronden hoe alles werkt. Daar ga ik nu de vruchten van plukken."
Nieuwe uitdaging
Sanne Peters (27 jaar) heeft juist een vast dienstverband achter zich gelaten. Althans
ten dele. Zij gaf Nederlands op het Vader Rijn College, een vmbo-school in Utrecht. Daar
coördineert ze nu nog twee dagen per week een coachingsproject. De andere drie dagen werkt ze als freelancer. Tot 1 januari geeft ze bijvoorbeeld Nederlands en Maatschappijleer op het Wellantcollege vmbo de Groenstrook in Aalsmeer. Freelancen is een weloverwogen stap geweest, legt ze uit. "Aan het Vader Rijn College had ik
al snel mijn hart verpand: aan leuke en enthousiaste leerlingen met hun verhalen, de gedreven en betrokken collega's en al die mensen die zich samen inzetten om de achterstandswijk waarin de school staat tot een prachtwijk te maken. Ik
wilde daar deel van uit blijven maken en dat kan met het coachtraject dat ik daar nu doe."
Toch was het ook tijd voor een nieuwe uitdaging. Vijf jaar geleden begon het Vader Rijn College met de invoering van competentiegericht onderwijs. "Dat traject is nu in een vergevorderd stadium en daar zijn we heel trots op", concludeert Sanne. "Nu ben ik nieuwsgierig naar hoe andere scholen onderwijs organiseren en hoe ik, met mijn ervaring en expertise, mee kan denken over hoe het anders kan." Daarom koos ze ervoor om
als freelancer te gaan werken.
Met elkaar opgescheept
Het zijn niet de gemakkelijkste plekken waar Sanne terecht komt. Het gaat vaak om functies die scholen absoluut niet ingevuld kunnen krijgen. Maar juist die lastige onderwijsplekken vindt Sanne interessant. Waar het nieuwe leren van het Vader Rijn College bijvoorbeeld competentiegericht is en uitgaat van het individu, staat Sanne nu weer les te geven in klassen van 28 leerlingen. "Ik kan daardoor zien hoe het Wellantcollege haar onderwijs verzorgt. Kijken of dat werkt. Als docent Plus verzorg ik mijn lessen en analyseer en adviseer ik."
Een vast dienstverband of tijdelijk ergens aan de slag gaan heeft invloed op de binding met leerlingen en op de contacten met collega's. Mira voelde direct dat het klikte toen ze voor het eerst op het Da Vinci College kwam. Nu zegt ze: "Na een jaar weet je wel of een school bij je past. Je wilt allemaal hetzelfde: leuk en goed onderwijs, en dat scheelt. En als we elkaar spreken gaat het ook over andere zaken dan school." Dat de kinderen die Mira vorig jaar les gaf daar nu nog rondlopen, creëert een extra band, vindt ze.
Enorme vrijheid
De nauwe contacten die je met collega's hebt in een vaste baan, heeft Sanne niet tijdens die drie dagen per week dat ze als freelancer actief is. "Natuurlijk, collega's vragen hoe het gaat. Ze willen wel eens ouders bellen. Maar ik ben ook mentor van een klas en ik wil dat contact met leerlingen en ouders ook opbouwen. Plat gezegd: je zit met elkaar opgescheept, dan kun je er maar beter het beste van maken."
Sanne staat anders dan Mira in haar werk. Waar Mira volop mogelijkheden ziet om zich te ontwikkelen binnen haar school, wil Sanne nu netwerken en nieuwe carrièremogelijkheden creëren. "Ik zie de school als een spil in een wijk. Scholen moeten commerciëler gaan denken en vooral ook handelen om goed onderwijs op maat te kunnen bieden. Het zou volgens mij ook goed zijn om buiten de vier muren van één schoolgebouw samen te werken met andere scholen, bedrijven en instellingen."
Als ze haar visie op het onderwijs even laat rusten, gaat het weer over haarzelf. "Dat vind ik het mooie van freelancen: opeens zie ik meer kansen in het onderwijs en voor mezelf. Denk ik in januari: ik stop even met lesgeven want ik wil met één van mijn andere plannetjes aan de slag, dan kan dat. Deze constructie geeft een enorme vrijheid."
Artikelen