Bron Straks voor de Klas Publicatiedatum oktober 2008 Auteur Rineke Wisman
‘Juf, wanneer komt u in de Playboy?’
Na de pabo werkte Renate Schutte als fotomodel, presentatrice en invaljuf. Voor het onderwijs bleef na anderhalf jaar geen tijd meer over, maar voor de school van haar kinderen maakt ze incidenteel een uitzondering. Over het vak is ze positief, over de pabo iets minder. "Het is nogal wat om dat een hbo-studie te noemen."
Tussen het televisiewerk voor Smartkidz,Kunstquest en Sudokidz door, gaf Renate Schutte af en toe een paar dagen les. In de ontmoetingsruimte van de Jenaplanschool waar haar kinderen (van 4 en 7 jaar) naar school gaan, vertelt ze dat het invalwerk verre van ideaal was. "Je leert een klas niet goed kennen. Kinderen zijn wantrouwend als je binnenkomt als invaller. Ze proberen meer uit. Wat kan ik maken bij deze leerkracht?" In Helmond bijvoorbeeld viel ze in bij een ‘pittige school' in een probleemwijk,terwijl ze al regelmatig op televisie te zien was. "Juf, wanneer komt u in de Playboy?", vroeg een jongetje. Ze maakte het af met een geintje. "Alsof jij de Playboy al mag lezen."
Dat klinkt nog lollig. Maakte je ook erger mee?
"In mijn groep zaten kinderen van 13 jaar die al twee keer waren blijven zitten. Buffels van meiden die de boel liepen te verzieken voor de rest.
Dat had niets te maken met propjes gooien of door me heen kletsen. Ze sloegen elkaar gewoon in het gezicht. Ik was niet bang, maar ik kon het
als invaller alleen niet oplossen. Dan haalde ik er soms een ervaren leerkracht bij. Bij dat soort kinderen moet je respect verdienen en dat verdien
je niet in één dag. Dat is altijd lastig als je ergens nieuw binnenkomt. Maar als invaller is het drie keer lastiger, omdat je er maar kort blijft."
Wanneer was je laatste invalklus?
"Ik ben hier eenmalig ingevallen toen ze een keer heel erg omhoog zaten. ‘Kom jij niet uit het onderwijs?', vroeg de schoolleidster. De kinderen
in de klas vonden het prachtig. Ze kennen mij als de moeder van Sebastiaan en Renee, maar ook van televisie. ‘Hee, wat doe jij hier? Jij werkt toch
op tv?' We hebben er een leuke dag van gemaakt. Aan het eind speelden we nog even Smartkidz,de kennisquiz die ik op tv presenteer. Het pakte
hartstikke leuk uit."
Hoe kwam je op de pabo terecht?
"Na de havo wist ik niet precies wat ik wilde, behalve dat ik met kinderen wilde werken. Ik zag mezelf wel op de kinderafdeling van een ziekenhuis werken, dus ik koos verpleegkunde. De studie was leuk, maar de praktijk bleek niks voor mij. Het was fysiek zwaar. Mensen tillen en draaien in verpleeghuizen. Halverwege het tweede jaar ben ik overgestapt naar de pabo, omdat ik nog steeds graag iets met kinderen wilde."
Kon dat zomaar?
"Nee, het was een heel gedoe om dat te regelen. Ik had mijn propedeuse hbo-verpleegkunde. Dan kan je toch op je vingers natellen dat de pabo ook wel lukt. Het is zeker niet de zwaarste
opleiding. Ik vind het nogal wat dat de pabo zich een hbo-studie mag noemen. Je krijgt natuurlijk pedagogische en didactische vaardigheden en
dat is wel op niveau, maar de rest is toch vooral basisonderwijsstof. Dat kan je met mbo-niveau ook prima aan."
Had jij dan allemaal tienen?
"Nou nee, maar twee afstudeerrichtingen - management en remedial teaching - deed ik op mijn sloffen. Dat zegt toch iets? Met de rekentoets begreep ik niet dat iedereen zich daar zo druk over maakte. Tafels, staartdelingen, breuken. Onvoorstelbaar dat mensen daar stuk op lopen. Hoe heb je dan je havo kunnen doorlopen? Ik vind het terecht dat pabostudenten die de reken- of taaltoets niet halen van school gestuurd worden. Als je dat niet eens kan of tig keer over moet doen, hoe moet je het je leerlingen later dan uitleggen? Op deze manier krijg je steeds meer leerlingen die slecht zijn in rekenen en spelling."
Wat weet jij nog van de stages die jij liep?
"Het onderwijs was voor mij een soort tweede natuur. Er zit iets in mij, waardoor ik makkelijk met kinderen omga. Bij de kleuters ging ik bijvoorbeeld automatisch door de knieën om oogcontact te maken. Dat had niemand me verteld. Ik vind kinderen leuk en ik heb een redelijk natuurlijk overwicht. Als je voor de klas staat, moet je dat wel hebben. Anders krijg je het zwaar. Wat ik me ook nog herinner is dat een kleuterjuf zei: ‘Renate, je bent echt geschikt voor het onderwijs, maar zingen kan je niet'. Ze had me horen zingen voor de kleuters. Ik vind zingen leuk, maar ik klink als een valse kraai. Gelukkig wist ik dat al."
Nooit zenuwachtig geweest?
"Nooit. Docenten lieten me al gauw alleen met de klas. Ga je gang maar. Natuurlijk had ik wel eens aanvaringen met kinderen. Of kinderen met wie het contact niet lekker liep. Maar over het algemeen heb ik veel lol met ze gehad. Ik deed bijvoorbeeld speciale projecten. Dan mochten de kinderen iets van huis meenemen wat ze bijzonder vonden en zichzelf ermee fotograferen met de zelfontspanner. Als de foto klaar was, knutselden we lijstjes eromheen. Ik vond het te gek om creatieve dingen met kinderen te doen."
Waarom wilde je zo graag met kinderen werken?
"Kinderen zijn leuk, vrolijk, gezellig. Ze motiveren om zelf goed bezig te zijn. Wat misschien ook meespeelt is dat ik uit een gezin met vier kinderen kom. Ik heb een jonger broertje en twee oudere zussen. Bij ons thuis kwamen altijd kinderen over de vloer. Maar of dat ermee te maken heeft? Ik denk: het zit erin, of het zit er niet in. Zo wist ik ook van jongs af aan dat ik zelf kinderen wilde. Op de pabo koos ik voor het oudere kind, omdat ik daar meer doorgroeimogelijkheden zag. Bijvoorbeeld om eventueel later schooldirecteur te worden. Je ziet niet vaak een kleuterjuf doorgroeien tot directeur. Ik had ambitie. Ik wilde niet alleen maar voor de klas staan."
Hoe kwam je bij de tv terecht?
"Het is ooit begonnen met een presentatiewedstrijd voor SBS6. Toen ik won kreeg ik een contract bij deze omroep, waardoor er een modellenbureau op mij af kwam. Ik heb een tijd als model en presentatrice gewerkt en dat groeide uit. Ik heb altijd gezegd dat ik graag een kinderprogramma wilde. Regisseurs zagen dat het er wel in zat. Ik ben begonnen bij Punt Uit van Kindernet. Toen Liesbeth Kamerling stopte met Smartkidz heb ik een screentest gedaan, samen met een aantal soapsterren. Ik dacht geen schijn van kans te maken tegen al die bekende gezichten. Maar kennelijk deed ik het toch leuk genoeg. Een kinderprogramma op Z@pp is altijd mijn droom geweest. En dat mag ik nu doen."
Het klinkt alsof jij precies weet hoe het moet. Wat zijn je tips voor beginners?
"Benader kinderen vanuit jezelf. Ga niet kinderlijk of populair doen. Praat als een volwassene tegen een kind. Dan voelen ze zich serieus genomen en pikken ze ook het meest van je. De spelletjes die we in de studio spelen, neem ik heel serieus. Ik weet dat het voor kinderen belangrijk is als ze mee mogen doen aan een tv-programma,dat ze graag willen winnen en dat het kut is als je verliest. Als jij loopt te faken, vergeet het dan
maar. Misschien kom je er een tijdje mee weg, maar niet zo lang, denk ik."
Artikelen