Bron Straksvoordeklas Publicatiedatum 12.2006 Auteur Rineke Wisman
Filmkenner René Mioch: ‘Alles geleerd op de lerarenopleiding’
René Mioch begon aan de lerarenopleiding omgangskunde, omdat hij zich niet voor kon stellen eeuwig geld te blijven verdienen met het interviewen van filmsterren. Hij maakte de opleiding in zes jaar af en sluit niet uit dat hij ooit nog voor de klas gaat staan. "Twee jaar geleden had ik het gevoel dat ik alles wel gezien had in de filmwereld. Toen dacht ik echt: ik stop ermee en word leraar."
Ruim een half uur na het afgesproken tijdstip komt René Mioch verontschuldigend de kantine van Pand Noord binnenlopen. De besprekingen duurden langer dan gepland. Onder het motto bringing you close to the stars runt hij (samen met een compagnon) sinds een jaar een bedrijf dat filmprogramma's voor websites en digitale tv maakt. Naast het interviewen van filmsterren en het maken van tv-programma's houdt Mioch zich nu ook bezig met het produceren. "Daardoor ben ik elke dag heel druk met heel veel besprekingen." Sinds november is Mioch bovendien lid van The International Academy of Television Arts and Sciences, een prestigieus gezelschap dat onder meer jaarlijks de Emmy Awards uitreikt.
Is er een kans dat je ooit nog leraar wordt?
"Het lesgeven staat bij mij op de reservebank. Ik heb vanaf mijn tienertijd omroepwerk gedaan en het altijd als een cadeautje ervaren. Naar films kijken, sterren interviewen, daar programma's over maken. Ik had het idee dat werk zwaar en ingewikkeld hoorde te zijn. Wat ik deed was zo leuk, dat kon onmogelijk een beroep zijn. Ik dacht: er komt een dag dat dit ophoudt en dan ga ik lesgeven."
Maar die dag kwam niet...
"Twee jaar geleden had ik het gevoel dat ik alles wel gezien had in de film- en mediawereld. Toen dacht ik echt: ik stop ermee en word leraar. Maar in plaats daarvan ben ik een onderneming gestart. Daarmee is een heel nieuwe wereld voor me open gegaan. Het is heel leuk. Alles wat ik doe is omdat ik het zelf wil. Ik ben heel ambitieus en daar kan ik mezelf nu hard voor maken."
Waarom volgde je de lerarenopleiding omgangskunde?
"Na de middelbare school kon ik fulltime bij de KRO aan de slag als radiomaker. Een manager daar raadde me aan eerst een studie te doen. Zelfs een caissière bij de Hema heeft havo of vwo, was het argument. Om me zo breed mogelijk te ontwikkelen koos ik voor de lerarenopleiding omgangskunde. Een combinatie van allerlei sociale wetenschappen en veel praktijk: naar mensen kijken, interviewtechnieken. Docenten omgangskunde geven les aan mbo-leerlingen die in de beroepspraktijk veel met mensen omgaan: bejaarden- en ziekenverzorgers, tandartsassistenten. Alles wat ik nu doe heb ik geleerd op de lerarenopleiding."
Hoe vond je de studie?
"Waarschijnlijk hebben andere studenten de opleiding intenser beleefd dan ik. Ik was niet met onderwijs of didactiek bezig, maar verdiepte me vooral op het terreinen waarin ik mij wilde ontwikkelen. Ik was iemand in een werkgroepje die organiseerde of de visuele kant verzorgde. Dat was mijn ding."
"Voor mij was het goed dat de studie enigszins klassikaal was. Anders zwierf ik alle kanten op of deed ik niet wat er gedaan moest worden. Het huidige studiehuis was niets voor mij geweest. Je moet dan wel heel veel van jezelf meebrengen om een beetje goed beslagen de maatschappij in te gaan. Als je graag van alles tegelijk doet of als je dingen in je vrije tijd ook intens en leuk vindt, heb je het moeilijk."
Hoe kwam je bij de omroep terecht?
"Al op de lagere school schreef ik voor de schoolkrant. Op de middelbare school organiseerde ik filmavonden. Ik was een kind dat in de klas met van alles en nog wat bezig was. "Is snel afgeleid", stond er altijd op mijn rapport. Ik nam met een 6 genoegen, zodat ik tijd had voor andere dingen. Rond mijn zestiende solliciteerde ik bij Radio Lucas, de ziekenomroep in Amsterdam. Met een bandrecorder op zak ging ik op eigen kosten naar het Filmfestival van Cannes en nam interviews op. Om geld terug te verdienen, belde ik Hans van Willigenburg die een cultureel radioprogramma had. Hij knipte mij eruit, zette zijn eigen stem erin en deed alsof hij de interviews had gedaan. Dat vond ik niet erg. Ik verdiende mijn zakgeld op een veel leukere manier dan andere leerlingen die een bijbaan in de horeca hadden."
Werkte je ook tijdens je studie?
"Eigenlijk ben ik naast mijn werk gaan studeren. Al mijn werkstukken gingen over film of mensen in de media. Dingen die te maken hadden met mijn werkelijke interesse. Ieder jaar in mei ging ik twee weken naar Cannes. Ik had een programma op Hilversum 3. Toen we na een studiereis in Praag met de bus terug reden naar huis hoorde ik mezelf op de radio. Soms had ik 's ochtends om elf uur een interview met Sean Connery en dan zat ik 's middags weer in de collegebanken voor psychologie van de ouder wordende mens."
Knap dat je de studie afgemaakt hebt
"Ik vond het hartstikke leuk en heb alle tijd genomen. Je moest binnen zes jaar afgestudeerd zijn om het papiertje te krijgen en dat is precies gelukt. Achteraf zou ik niemand aanraden zoveel te werken tijdens de studententijd. Je kan nog zó lang werken, ook als je uitgestudeerd bent."
Had je een aparte status op school?
"Dat gevoel had ik niet. Iedereen vond het wel grappig. Soms hadden we met een clubje studenten 's avonds afgesproken om agogie te doen en dan gingen we 's middags met z'n allen naar een persvoorstelling."
Waar komt die fascinatie voor film vandaan?
"Ik kom uit een maatschappelijk bewust, sociaal, open gezin. Mijn vader was dominee. Nederlands Hervormd. Als er iets voorgelezen of verteld moest worden in de kerk, dan deed ik dat. Vanaf mijn vierde al. Een irritant kind eigenlijk, haha. Mijn ouders waren overigens niet streng. Ze snapten heel goed dat je op zondag uit wilt slapen als je op zaterdagavond uit bent geweest."
Lonkte het domineeschap?
"Nee, nee, nee. Mijn oudere broer en ik zijn opgegroeid met de overdracht van informatie, maar zelf kan ik dat niet vanuit die religieuze gedachte. Ik doe in principe hetzelfde, alleen ik praat niet over het vertrouwen in de wereld en goed zijn voor een ander, maar over hoe leuk films zijn. Dat is mijn religie."
Dan komt er een assistente langs. Voor de opname van interviews voor de film Kruistocht in spijkerbroek zit iedereen al klaar, zegt ze. De laatste vragen dan maar.
Wat zijn de beste films die tot nu toe over onderwijs zijn gemaakt?
"Dead Poets Society, Dangerous Minds en Good will Hunting."
Tot slot, heb je nog een tip voor beginnende leerkrachten?
"Als jij de klas binnenkomt en denkt ‘als dat maar goed gaat', gaat het fout. Straal uit dat je iets te vertellen hebt, de leiding hebt. Gaat dit goed, dacht ik toen ik als achtjarige iets ging vertellen voor de klas. Dat was tijdens het loopje van mijn stoel naar het podium. Dat is het moment dat je tegen jezelf moet zeggen: natuurlijk gaat het goed. Als je dat niet goed doet, gaat het fout."
Artikelen