Bron Straksvoordeklas Publicatiedatum 12.2005 Auteur Rineke Wisman
Willie ‘Watskeburt Wartaal’ wordt leraar Nederlands
In een rustige hoek van café De Balie in Amsterdam zit Willie met zijn neus in een reader. Hij studeert voor een tentamen. Op school is de 23-jarige bekend als Olivier Locadia, Ollie voor vrienden. Twee dagen per week zit hij in de schoolbanken. Net als zijn klasgenoten. Verder lijkt zijn leven niet op dat van de doorsnee student. Optredens, tv-opnames voor The Box en interviews vullen zijn agenda.
Hoe komt een rapper die net dé zomerhit van het jaar heeft gescoord op de lerarenopleiding terecht?
"Ik had een jaar geleden al bedacht dat ik leraar Nederlands wilde worden. Ik vind Nederlands een supervette taal en ik hou van kinderen. Als je die twee dingen combineert, kom je op deze opleiding terecht. Watskeburt kwam ertussendoor. Ik had wel succes verwacht, maar niet zo groot als dit. In tijdschriften zie ik dat mensen onze taal gebruiken, zoals ‘de shit is aan'. Maar de band is voor mij geen belemmering om docent te worden."
Heb je het druk met je opleiding?
"Nee, helemáál niet. Ik heb twee dagen les. Daar komt straks één stagedag per week bij. Ik ben vooral druk met alles rondom De Jeugd van Tegenwoordig, waardoor ik pas in februari op stage kan. Dat had anders al in november gekund. Ik kan niet wachten tot ik voor de klas sta. Voor het eerst in mijn leven sta ik 's ochtends met plezier op om naar school te gaan."
Waarom noem je jezelf Willie Wartaal?
"Die naam past bij me. Ik praat veel onzin. Ik vind het leuk om mensen met wartaal in de maling te nemen. Weet je dat er een telefoon bestaat waarmee je een auto kan besturen? Of dat er een pet op de markt is met verwarming erin? Als het bijna waar zou kunnen zijn, geloven mensen het soms."
Kan je wel rustig op de hogeschool rondlopen?
"Ik denk dat één leraar weet wie ik ben: mijn mentor. Er is geen bijzondere aandacht voor mijn persoon. Dat zou ik ook niet willen. Eén meisje in mijn klas herkende me, een ander heb ik wijsgemaakt dat ik trompet speel in een jazzband. Als je niet veel tv kijkt, weet je echt niet wie ik ben. Studenten zitten niet de hele dag naar The Box te kijken. Tijdens de toelatingstest voor 21-plussers werd ik wél door iedereen herkend. Die test moest ik doen, omdat ik alleen mavo heb gedaan. Het was midden in de Watskeburt-hype. Ik was omringd met mensen die voor een tweede kans gaan. Allemaal types die veel televisie kijken. Wat ze doen als ze me zien? Gewoon... staren. Ik ben het gewend. Het hoort erbij."
Hoe was jij als kind op school?
"Stout. En lui. In Amsterdam-Oost zat ik op openbare basisschool De Kraanvogel. Ik zat veel op de gang. Een vriendje van me heeft de klas in brand gestoken. Er hingen altijd van die lijntjes door de school met tekeningen eraan. Hij stak een tekening van een onaardig meisje in de fik. Via dat lijntje ging het vuurtje zo het lokaal in. Aan het eind van de dag was de klas pikzwart."
"Toen we naar Amsterdam-Noord verhuisden, ging ik naar de Montessorischool. Vet, maar niet goed voor mij. Je mocht zelf weten wat je deed. Ik tekende de hele dag. Ook de taalbakjes vond ik leuk. Verder las ik en stal ik pakjes chocomel van de overblijfjuffrouw. Die gooide ik tegen een muur of bus kapot. Gewoon voor de lol."
En zo kwam je op de mavo terecht...
"Ik ben naar de mavo gestuurd, omdat ik te lui was. De Montessorischool was niet goed voor mij. Ik kreeg geen cijfers en geen cito-toets. Jammer, want ik had denk ik best naar de havo gekund. Maar ja, mijn moeder had een vriendin met een kind op de Montessorischool, dus moest ik daar ook naar toe. Over de mavo heb ik vijf jaar gedaan. Echt een leuke tijd. Alleen maar kattenkwaad uitgehaald. Krijtjes gooien door de klas. Er letterlijk elke les uitgestuurd worden. Ik zat vaker bij de conciërge dan in de les. Ik hoorde bij een harde kern van zeven jongens. Samen waren we verschrikkelijk. We gooiden met krijtjes van acht tot tien centimeter. Hele handen vol."
Hoe kijk je daarop terug nu je zelf leraar wil worden?
"Ik heb er geen spijt van. Wij deden het alleen bij leraren die geen orde konden houden. Meneer Duker was een heel aardige gast, maar aardig moest 'ie juist niet zijn bij ons. Dat was niet goed. Bij andere lessen gedroegen we ons wel. Strengheid moet de basis zijn, anders gebeurt er niks in de klas. Wij maakten er alleen een potje van als we daar de kans toe kregen."
De aardige leraren kregen er genadeloos van langs?
"Ja, precies."
Wat vonden je ouders van je wangedrag?
"Mijn ouders lieten me vrij. Ze kwamen een keer per jaar op school. ‘Als Ollie nu niets gaat doen, blijft 'ie zitten', kregen ze dan te horen. En dan ging ik weer net over. Hun houding werkte voor mij niet. Ik ben 23 en begin nu pas serieus met leren: plannen, vooruitwerken. Als je mij vrijlaat, komt er helemaal niks van me van terecht. Na de mavo heb ik een jaar mbo juridische dienstverlening gedaan. Echt een kutopleiding. Daarna woonde ik drie jaar in Portugal. Een leuke tijd gehad als deejay. Lekker feesten. Maar in mijn achterhoofd zat wel altijd een stemmetje dat zei: ‘Je moet weer naar school'. Dat hebben m'n ouders er wél goed ingeprent."
Zit je nu wel rustig in de klas of wil je nog wel eens een krijtje gooien?
"Haha, nee, ik zit rustig. Ik moet wel af en toe even opstaan en een rondje over de verdieping lopen. Lang stilzitten kan ik niet goed."
Hoe denk jij straks zelf voor de klas te staan?
"Ik sta straks heel goed voor de klas. Die kinderen kunnen niks met mij uithalen. Ik zie alles aankomen, want ik heb het allemaal zelf gedaan. Leerlingen kunnen mij niet gek maken. Als je gek van ze wordt, neem je ze te serieus. Het zijn pubers, kinderen die 's ochtends voor de spiegel staan te huilen omdat ze een puist op hun neus hebben."
"Bovendien ben ik jong in m'n kop. Ik kan me goed inleven in kinderen. Op de mavo had ik twee goede leraren: Bijleveld voor Nederlands en Saas voor economie. Zij hanteerden een goede balans tussen vrijlaten en grenzen stellen. Er is niet één manier van leraarschap. Volgens mij kan je niet zeggen: ik word zus en zo'n leraar. Als je zelfverzekerd bent, je hebt er zin in en je kent je vak goed, dan komt het wel goed."
Jij gaat in elk geval persoonlijk iets doen aan het lerarentekort in de Randstad?
"Ik ga de opleiding zeker afmaken. Over vier jaar sta ik voor de klas. En dan ben ik waarschijnlijk de beste leraar van de school. Ik hoop wel dat ik er tegen die tijd een auto en een laptop bij krijg van de school."
Artikelen