Bron Straksvoordeklas Publicatiedatum 12.2004 Auteur Rineke Wisman
De mooiste juf van Nederland
Miranda Slabber (24) is sinds begin oktober Miss Nederland. Deze maand doet ze mee aan de Miss World-verkiezingen in China. Miranda studeerde afgelopen zomer af aan de pabo van Hogeschool Zeeland, maar heeft (nog) geen baan gevonden in het onderwijs. Wel valt ze af en toe in op haar voormalige stageschool in Roosendaal. De mooiste lerares van Nederland vond de pabo "best pittig".
In de docentenkamer van openbare basisschool De Wingerd in Roosendaal is het een drukte van belang. Miranda Slabber is vandaag op school en iedereen wil Miss Nederland even zien. Haar kroon pronkt op tafel naast de koppen koffie en thee. De steentjes en spiegeltjes glinsteren in de zon. "Als 'ie gejat wordt, krijg je 'm misschien nooit meer terug", stelt een jongen uit groep 6. En: "Die kroon is mooier dan die van Beatrix." Slabber liep stage op De Wingerd en sinds haar afstuderen werkt ze er af en toe als invalkracht. Collega's en leerlingen zijn apetrots. "Wij hebben de mooiste juf van Nederland", roepen ze op het schoolplein.
Hoe raakt een beginnende lerares verzeild bij schoonheidswedstrijden?
"Het begon allemaal acht jaar geleden. Toen was ik op de Megafestatie, die grote tienerbeurs in Utrecht. Scouts van de Yes Modellenwedstrijd pikten mij uit de massa als geschikt model. Een paar maanden later stond ik samen met zeven andere meiden in de Yes. Lezeressen kozen mij uit als winnaar. Sindsdien doe ik modellenwerk. Na mijn afstuderen afgelopen zomer heb ik tevergeefs bij een paar scholen gesolliciteerd. In die tijd begonnen ook de voorrondes voor de Miss-Zeelandverkiezingen. Ik had geen baan en dacht: waarom niet?"
Hoe voelt het om de mooiste van Nederland te zijn?
"De titel Miss Zeeland vond ik al heel wat. Toen ik Miss Nederland werd, dacht ik: tjonge! Ik voelde mij niet de mooiste. In Zeeland wonen een heleboel mooie meiden. Ik heb al jaren een heel goeie vriendin die veel mooier is. Zij kreeg op school altijd alle aandacht van de jongens. We deden samen mee aan de verkiezingen in Zeeland. Toen ik naar de finale mocht en zij niet, was dat even slikken. Ze was teleurgesteld, maar ook blij voor mij."
De sfeer tussen concurrerende mooie meiden is vast niet altijd zo sociaal?
"Ik heb er geen vervelende ervaringen mee. Tijdens de trainingsweken in Turkije zaten we met 24 provinciemissen - twee finalisten namens elke provincie - bij elkaar. Met z'n drieën op één kamer. Natuurlijk klikt het met de één beter dan met de ander. In mijn ogen heerste er een vakantiestemming met de meiden onderling: je leent make-up en kleren van elkaar. Missen moeten een leuk koppie hebben en een goed figuur. In Turkije wilde de jury een beeld krijgen van de persoon achter het uiterlijk. Ben je sociaal? Ben je energiek? Ben je enthousiast? Hoe is je Engels? Mijn Zeeuwse concurrente was veel jonger dan ik en volgde een opleiding tot schoonheidsspecialiste. Met een hbo-diploma op zak en ervaring als model gaf ik mezelf een goede kans om van haar te winnen."
Heb je op de pabo iets geleerd wat je als Miss Nederland van pas komt?
"Absoluut. In Turkije moesten we voor de hele groep een presentatie houden over onszelf. In het Engels. Toen ik aan de beurt was, stond ik op van de grote tafel. Ik koos een plek waar iedereen me kon zien en presenteerde mezelf staand. Dat heb ik zo geleerd op de pabo. Die actie leverde me veel complimenten op. Gek genoeg bleven de meiden na mij gewoon weer zitten om hun praatje te houden. Beter goed gejat dan slecht bedacht, zou ik denken. Zij wilden er kennelijk gewoon snel van af zijn."
Hoe vond je het op de pabo?
"Ik kreeg alle vakken die ik als kind ook kreeg. Muziek, handenarbeid. Ik vond het daarom een heel leuke studie. Als kind had ik een hekel aan geschiedenis. Op de pabo is het vak me toch gaan boeien. Met muziek en dia's maakte de leraar van elke les iets levendigs. Ik vond de pabo best een pittige opleiding. Het diploma is me niet aan komen waaien. Ik heb er veel voor moeten doen. Vooral het zelfstandig werken, vond ik lastig. Ik heb structuur nodig. De laatste jaren werkten we gelukkig veel in projectgroepen."
"Na de mavo heb ik twee jaar havo gedaan. Na een jaartje modellenwerk begon ik aan de pabo. Tijdens de studie ben ik ook twee maanden naar Kaapstad geweest voor een klus. Op school was ik een allemansvriend. Ik was zelf vaak weg. Had daardoor geen hechte club vrienden met wie ik veel omging."
Waarom wilde je lerares worden?
"Toen ik 6 jaar was, wilde ik het al. Ik ging altijd met plezier naar school. Ik kom uit Arnemuiden, een klein dorpje in Zeeland. De school was gezellig, knus. De juffen ook. Kinderen uit groep 6 gingen om met kinderen uit groep 8. Ik heb kleine kinderen altijd heel leuk gevonden. Kleuterjuf leek me te gek. Al op de basisschool had ik veel oppasadresjes. Van baby's tot kinderen van een jaar of 10. De ouders huurden dan een film voor me. Stiekem hoopte ik dat zo'n kindje wakker zou worden. Of dat ik ze naar bed of naar de wc mocht helpen."
"Toen ik op de middelbare school zat, kwamen er twee beroepen als optie bij: kapster en stewardess. Kapster viel al snel af. Het was toen een hype, maar niets voor mij. Toen ik hoorde dat stewardess vooral neerkomt op serveren in de lucht, viel ook die keuze af."
Je wilde kleuterjuf worden. Waarom koos je uiteindelijk voor de bovenbouw?
"Tijdens mijn eerste kleuterstage had ik het na een week gehad. De negen kleuters in mijn klas konden niets zelf. Sommige kinderen waren met 4 jaar nog niet eens zindelijk, laat staan dat ze zelf hun jas konden ophangen. Misschien ben ik niet geduldig genoeg. Na die stage heb ik mijn zinnen gezet op de bovenbouw."
Wat voor soort juf ben je?
"Ik wilde altijd een juf zijn waarvan de kinderen zeggen: dat is een leuke juf! Niet de juiste instelling, weet ik nu. Om die goede reputatie te krijgen, moet je regels stellen en consequent zijn. Ik heb meegemaakt dat een klas me niet meer serieus nam. Dan zei ik: Als jullie hard doorwerken, gaan we het laatste halfuur een drama-activiteit doen. Ze wisten dat ze die activiteit ook kregen als ze niet hard doorwerkten. Ook straf geven vond ik moeilijk. Hier op De Wingerd had ik een groep met 31 kinderen. Een jongetje trok steeds de aandacht door iets geks te zeggen of ineens rond te gaan lopen. Een zorgenkindje. Ik stuurde hem eerst vaak de klas uit. Dat gaf mij en hem een slecht gevoel. In overleg met collega's zet ik hem nu heel symbolisch een groep lager."
Zoek je straks een baan in het onderwijs of hoop je op een carrière in de showbizz?
"Als ik op korte termijn de kans krijg om een televisieprogramma te presenteren, grijp ik die aan. Misschien ben ik wel de nieuwe Kim Lian of Yvon Jaspers. Maar ik kom in ieder geval voor de klas te staan. Misschien niet direct, maar zeker over twee, drie jaar. Het beroep past bij me en ik heb mijn diploma niet voor niets gehaald."
In de docentenkamer van openbare basisschool De Wingerd in Roosendaal is het een drukte van belang. Miranda Slabber is vandaag op school en iedereen wil Miss Nederland even zien. Haar kroon pronkt op tafel naast de koppen koffie en thee. De steentjes en spiegeltjes glinsteren in de zon. "Als 'ie gejat wordt, krijg je 'm misschien nooit meer terug", stelt een jongen uit groep 6. En: "Die kroon is mooier dan die van Beatrix." Slabber liep stage op De Wingerd en sinds haar afstuderen werkt ze er af en toe als invalkracht. Collega's en leerlingen zijn apetrots. "Wij hebben de mooiste juf van Nederland", roepen ze op het schoolplein.
Hoe raakt een beginnende lerares verzeild bij schoonheidswedstrijden?
"Het begon allemaal acht jaar geleden. Toen was ik op de Megafestatie, die grote tienerbeurs in Utrecht. Scouts van de Yes Modellenwedstrijd pikten mij uit de massa als geschikt model. Een paar maanden later stond ik samen met zeven andere meiden in de Yes. Lezeressen kozen mij uit als winnaar. Sindsdien doe ik modellenwerk. Na mijn afstuderen afgelopen zomer heb ik tevergeefs bij een paar scholen gesolliciteerd. In die tijd begonnen ook de voorrondes voor de Miss-Zeelandverkiezingen. Ik had geen baan en dacht: waarom niet?"
Hoe voelt het om de mooiste van Nederland te zijn?
"De titel Miss Zeeland vond ik al heel wat. Toen ik Miss Nederland werd, dacht ik: tjonge! Ik voelde mij niet de mooiste. In Zeeland wonen een heleboel mooie meiden. Ik heb al jaren een heel goeie vriendin die veel mooier is. Zij kreeg op school altijd alle aandacht van de jongens. We deden samen mee aan de verkiezingen in Zeeland. Toen ik naar de finale mocht en zij niet, was dat even slikken. Ze was teleurgesteld, maar ook blij voor mij."
De sfeer tussen concurrerende mooie meiden is vast niet altijd zo sociaal?
"Ik heb er geen vervelende ervaringen mee. Tijdens de trainingsweken in Turkije zaten we met 24 provinciemissen - twee finalisten namens elke provincie - bij elkaar. Met z'n drieën op één kamer. Natuurlijk klikt het met de één beter dan met de ander. In mijn ogen heerste er een vakantiestemming met de meiden onderling: je leent make-up en kleren van elkaar. Missen moeten een leuk koppie hebben en een goed figuur. In Turkije wilde de jury een beeld krijgen van de persoon achter het uiterlijk. Ben je sociaal? Ben je energiek? Ben je enthousiast? Hoe is je Engels? Mijn Zeeuwse concurrente was veel jonger dan ik en volgde een opleiding tot schoonheidsspecialiste. Met een hbo-diploma op zak en ervaring als model gaf ik mezelf een goede kans om van haar te winnen."
Heb je op de pabo iets geleerd wat je als Miss Nederland van pas komt?
"Absoluut. In Turkije moesten we voor de hele groep een presentatie houden over onszelf. In het Engels. Toen ik aan de beurt was, stond ik op van de grote tafel. Ik koos een plek waar iedereen me kon zien en presenteerde mezelf staand. Dat heb ik zo geleerd op de pabo. Die actie leverde me veel complimenten op. Gek genoeg bleven de meiden na mij gewoon weer zitten om hun praatje te houden. Beter goed gejat dan slecht bedacht, zou ik denken. Zij wilden er kennelijk gewoon snel van af zijn."
Hoe vond je het op de pabo?
"Ik kreeg alle vakken die ik als kind ook kreeg. Muziek, handenarbeid. Ik vond het daarom een heel leuke studie. Als kind had ik een hekel aan geschiedenis. Op de pabo is het vak me toch gaan boeien. Met muziek en dia's maakte de leraar van elke les iets levendigs. Ik vond de pabo best een pittige opleiding. Het diploma is me niet aan komen waaien. Ik heb er veel voor moeten doen. Vooral het zelfstandig werken, vond ik lastig. Ik heb structuur nodig. De laatste jaren werkten we gelukkig veel in projectgroepen."
"Na de mavo heb ik twee jaar havo gedaan. Na een jaartje modellenwerk begon ik aan de pabo. Tijdens de studie ben ik ook twee maanden naar Kaapstad geweest voor een klus. Op school was ik een allemansvriend. Ik was zelf vaak weg. Had daardoor geen hechte club vrienden met wie ik veel omging."
Waarom wilde je lerares worden?
"Toen ik 6 jaar was, wilde ik het al. Ik ging altijd met plezier naar school. Ik kom uit Arnemuiden, een klein dorpje in Zeeland. De school was gezellig, knus. De juffen ook. Kinderen uit groep 6 gingen om met kinderen uit groep 8. Ik heb kleine kinderen altijd heel leuk gevonden. Kleuterjuf leek me te gek. Al op de basisschool had ik veel oppasadresjes. Van baby's tot kinderen van een jaar of 10. De ouders huurden dan een film voor me. Stiekem hoopte ik dat zo'n kindje wakker zou worden. Of dat ik ze naar bed of naar de wc mocht helpen."
"Toen ik op de middelbare school zat, kwamen er twee beroepen als optie bij: kapster en stewardess. Kapster viel al snel af. Het was toen een hype, maar niets voor mij. Toen ik hoorde dat stewardess vooral neerkomt op serveren in de lucht, viel ook die keuze af."
Je wilde kleuterjuf worden. Waarom koos je uiteindelijk voor de bovenbouw?
"Tijdens mijn eerste kleuterstage had ik het na een week gehad. De negen kleuters in mijn klas konden niets zelf. Sommige kinderen waren met 4 jaar nog niet eens zindelijk, laat staan dat ze zelf hun jas konden ophangen. Misschien ben ik niet geduldig genoeg. Na die stage heb ik mijn zinnen gezet op de bovenbouw."
Wat voor soort juf ben je?
"Ik wilde altijd een juf zijn waarvan de kinderen zeggen: dat is een leuke juf! Niet de juiste instelling, weet ik nu. Om die goede reputatie te krijgen, moet je regels stellen en consequent zijn. Ik heb meegemaakt dat een klas me niet meer serieus nam. Dan zei ik: Als jullie hard doorwerken, gaan we het laatste halfuur een drama-activiteit doen. Ze wisten dat ze die activiteit ook kregen als ze niet hard doorwerkten. Ook straf geven vond ik moeilijk. Hier op De Wingerd had ik een groep met 31 kinderen. Een jongetje trok steeds de aandacht door iets geks te zeggen of ineens rond te gaan lopen. Een zorgenkindje. Ik stuurde hem eerst vaak de klas uit. Dat gaf mij en hem een slecht gevoel. In overleg met collega's zet ik hem nu heel symbolisch een groep lager."
Zoek je straks een baan in het onderwijs of hoop je op een carrière in de showbizz?
"Als ik op korte termijn de kans krijg om een televisieprogramma te presenteren, grijp ik die aan. Misschien ben ik wel de nieuwe Kim Lian of Yvon Jaspers. Maar ik kom in ieder geval voor de klas te staan. Misschien niet direct, maar zeker over twee, drie jaar. Het beroep past bij me en ik heb mijn diploma niet voor niets gehaald."
Artikelen